Sofnaði í fyrsta skypti einn heima í gær og vaknaði einn.
Skrítið!
Jonni og Mæja sem sagt kvöddu kallinn í gær, og Jonni er líklega núna í þessum töluðu orðum að keyra heim til Akureyrar. Vá hvað ég öfunda manninn!
Mæja fór aðeins fyrr til Manchester í gær, enda að fara í einhvern verslunarleiðangur með vinkonum sínum og svo fór ég og fylgdi Jonna uppá lestarstöð um 6 leitið og við fórum á pubbinn þar og fengum okkur kaldann í síðasta skyptið saman í þessari ferð og síðan kvaddi ég hann uppí lest.
Ég fékk kökk í hálsin þegar ég labbaði burtu frá lestarstöðini, vitandi það að ég ætti eftir að vera einn í 11 daga.
Labbaði bara niður í bæ, fór á fyrsta pubbinn sem ég sá og fékk mér bjór, hugsaði um hvað ég ætti nú til bragðs að taka, maður er svo geðveikur eitthvað að ég þoli ekki að vera einn. Verð alltaf að hafa einhvern til að grilla í.
Mamma hringdi svo aðeins í mig þegar ég var að rölta heim, reyndi að uppörva mig eitthvað, gaman að heira í þeirri gömlu.
Tók svo til þess ráðs að hringja í hann Þór vin minn, bauðst til að borga heming á móti honum ef hann myndi hoppa upp í næstu vél.
Hann lét ekki segjast.
Kom síðan heim um kvöldið, fékk mér Rósavín til að hámarka kvöl mína og hugsaði um frænku mína og bróður, sem væru líklega núna í flugvélinni.
Ofboðslega var það skrítið að koma einn heim í gær, alveg var þetta ótrúlegt.
En annars fór ég tilturlega snemma í háttinn, um 11 leitið, fór að horfa á gamlar upptökur af cameruni. Sá þegar Árni var hér í heimsókn og svona. En svo reis ég á fætur, opnaði hurðina á herberginu mínu, kallaði yfir ganginn “Góða nótt Mæja”. Skreið svo uppí aftur og hvíslaði “Góða nótt Jonni”, og lokaði síðan augunum og reyndi að koma mér eins fljótt inn í draumaheiminn og ég gæti.
Vaknaði svo klukkan 9 í morgun, setti í þvottavélina, tók úr uppþvottavélini, setti í aðra, tók til(fyrsta holl) og fór síðan út. Það er skrítið að vera heima, svo ég ætla að reyna að vera eins mikið úti og ég get, fara út að skokka á kvöldin og svona. Jonni tók nátturulega tölvuna sína með sér heim, svo ég gat ekki einusinni skellt U2 og Bubba á fóninn meðan ég tók til.
Rölti svo niður í bæ, labbaði þar aðeins og virti fyrir mér mannlífið, fór síðan á KFC og fékk mér Twister, var sár svangur en náði ekki einusinni að klára hann, maginn í mér er ekki í stakk búinn fyrir neitt núna held ég, það er einhver spenna í stráknum.
Er núna kominn á bókasafnið, ætla nú reyndar að fara bara eftir þessa færslu, ætla að fara í bæjinn og reyna að fynna einhverjar gjafir, það er líklega það erfiðasta sem ég geri, svo það er eins gott að ég hafi 10 daga til þess.
Ætla að segja þetta gott í bili, hef ekki mikið meira að segja, þunglyndis bloggi mínu er lokið og ég ætla að fara út.
Ég læt ykkur núna reglulega vita um gang mála, ef ég þekkji sjálfan mig rétt mun ég nú ekki leggjast í þunglyndi nema kannksi 1-2 daga, þá á ég eftir að springa út og fara að gera eitthvað, það verður spennandi að heira hvað ég á eftir að brasa hérna.
Á eftir að gera einhverja geðveiki fjótlega, fynn mér eitthvað tívolí, skelli mér í Mersey og syndi yfir, hoppa niður af húsþakinu í tjörnina, skokka hringinn í kringum bæjinn, ríf fötin mín og fer að syngja niðrí bæ fyrir klink, fer á pubbinn og fynn mer Lalla Johns Liverpool-borgar, fer á dansnámskeið, skelli mér í teyjustökk……..Eitthvað.
Ef komment hafa einhverntíman verið mikilvæg eru þau það núna…
Vek athigli fólks á símanúmeri mínu: 00447518388522.
Jonni, ekki væri ónýtt ef þú myndir henda einhverjum myndum inn.
Yfir og út.
Ástarkveðja úr Liverpool.
Andri.
P.S: Þarf varla að taka það fram að það eru allir velkomnir í heimsókn….hahaha……
